ฝึกคน: สะท้อนภาพลักษณ์นักบริหาร

จากเกสีสูตรเมื่อครั้งที่แล้วที่พระพุทธองค์ตรัสอธิบายว่า “การฝึกวิธีละมุนละม่อมหมายถึง การชี้ให้เห็นสุจริตและผลแห่งสุจริต การฝึกอย่างรุนแรงหมายถึง การชี้ให้เห็นทุจริตและผลแห่งทุจริต การฆ่าในอริยวินัยก็คือ การไม่ว่ากล่าวตักเตือนอีกต่อไป” นั้น ในทางธรรมหมายถึงการฝึก การชี้แนะให้เข้าถึงธรรม บรรลุมรรคผลปรินิพพานนะครับ แต่ในเชิงบริหารแล้ว จะเพียงไม่ว่ากล่าวตักเตือนอีกต่อไปนั้น เห็นจะไม่ได้

ฝึกม้า ฝึกคน

จากหนังสือ “จิตดวงสุดท้าย” ของ พ.นวลจันทร์ (พระอาจารย์นวลจันทร์ กิตฺติปัญฺโญ) เขียนไว้อ่านง่ายๆ ดังนี้

ครั้งหนึ่งนายเกสี คนฝึกม้าเข้าไปเฝ้าพระพุทธเจ้า พระองค์ถามว่า “ใครๆ ก็ว่าเธอฝึกม้าเก่ง เธอมีวิธีฝึกอย่างไร”

นายเกสีกราบทูลว่า “ข้าพระพุทธเจ้าใช้วิธีละมุนละม่อมบ้าง วิธีรุนแรงบ้าง ทั้งสองวิธีรวมกันบ้าง พระเจ้าข้า” แล้วเขากราบทูลอธิบายต่อว่า ม้าตัวใดฝึกด้วยวิธีละมุนละม่อมไม่สำเร็จ ก็จะใช้วิธีรุนแรงเข้มงวด ถ้าไม่สำเร็จอีกก็จะใช้ทั้งวิธีละมุนละม่อมและวิธีรุนแรง ถ้าอย่างนั้นแล้วยังฝึกไม่ได้ก็จะฆ่าทิ้งเสีย

ให้ เพื่ออะไร

"ไม่รู้ว่าให้ไปแล้วเขาจะใช้ประโยชน์หรือเปล่า จะเสียของมั้ย"
"แนะนำไปแล้ว ก็ไม่รู้ว่าจะเอาไปปฏิบัติหรือเปล่า"
"สอนแทบเป็นแทบตาย มันไม่ได้สำนึกบุญคุณเล้ย!"
"ทุ่มเทให้มันทุกอย่าง มีไหมที่มันจะรู้ว่าเราต้องเหนื่อยยากแค่ไหน..."

อีกมากมายสารพัดที่จะบ่นต่อว่าต่อขาน จนทำให้เกิดความสงสัยว่าที่เขาทำไปนั้น ล้วนต้องการผลตอบแทนใช่ไหม เมื่อไม่เป็นดังใจก็ผิดหวัง เกิดความทุกข์ขึ้นมาซะแล้ว